владе́ть
verbimperfective
Meanings
- command
- have
- have full control over
- master
- own
- possess
- to own or wield
Usage notes
+ instrumental\n\nзавладе́ть (perf.)
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | владе́ю |
| ты | владе́ешь |
| он / она / оно | владе́ет |
| мы | владе́ем |
| вы | владе́ете |
| они | владе́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | владе́л |
| Feminine | владе́ла |
| Neuter | владе́ло |
| Plural | владе́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | владе́й |
| Plural | владе́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | владе́ющий | владе́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | владе́я | владе́в, владевши |
Examples
- Мой секрета́рь хорошо владе́ет англи́йским.My secretary has a good command of English.
- Он хорошо владе́ет англи́йским.He has a good command of English.
- Сча́стье составля́ется не из того́, чем ты владе́ешь.Happiness does not consist of how much you possess.


