овладе́ть
verbperfective
Aspect partner овладева́тьown; to master
Meanings
- captureзавладеть
- seizeзавладеть
- take hold ofзавладеть
- take possession ofзавладеть
- to master
- to take possession of
Usage notes
+ instrumental
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | овладе́ю |
| ты | овладе́ешь |
| он / она / оно | овладе́ет |
| мы | овладе́ем |
| вы | овладе́ете |
| они | овладе́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | овладе́л |
| Feminine | овладе́ла |
| Neuter | овладе́ло |
| Plural | овладе́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | овладе́й |
| Plural | овладе́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | овладе́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | овладе́в, овладевши |
Examples
- Вам потре́буется много вре́мени, чтобы овладе́ть англи́йским.English will take you a long time to master.
- Тяжело́ овладе́ть э́тим за год или два.It is hard to master it in a year or two.
- Он быстро овладе́л ру́сским.He acquired Russian quickly.
