овладева́ть
verbimperfective
Aspect partner овладе́тьcapture; seize
Meanings
- own
- to master
- to take possession
Usage notes
+ íntrumental
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | овладева́ю |
| ты | овладева́ешь |
| он / она / оно | овладева́ет |
| мы | овладева́ем |
| вы | овладева́ете |
| они | овладева́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | овладева́л |
| Feminine | овладева́ла |
| Neuter | овладева́ло |
| Plural | овладева́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | овладева́й |
| Plural | овладева́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | овладева́ющий | овладева́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | овладева́я | овладевав, овладевавши |