Байкал, который остается в памяти
↔ Şuna geçin: B2
B1

Байкал, который остается в памяти

Hafızada Kalan Baykal
Başlamak için oynat’a basın
0:00 / 0:00
Че́стно говоря́, ра́ньше Байка́л каза́лся мне чем-то почти́ нереа́льным. Я ви́дел его́ на фотогра́фиях, в фи́льмах, чита́л о нем в кни́гах, но всё э́то воспринима́лось как краси́вая карти́нка из друго́го ми́ра. Мно́гие говоря́т: «На́до обяза́тельно съе́здить на Байка́л хотя́ бы раз в жи́зни», — но почему́-то постоя́нно откла́дывают пое́здку. Вот и я был одни́м из таки́х люде́й. Всегда́ находи́лись каки́е-то дела́, рабо́та, нехва́тка де́нег и́ли вре́мени. Но одна́жды я про́сто уста́л приду́мывать причи́ны и реши́л: е́сли не сейча́с, то, наве́рное, у́же никогда́.
Dürüst olmak gerekirse, eskiden Baykal bana neredeyse gerçek dışı bir şey gibi gelirdi. Onu fotoğraflarda, filmlerde görmüştüm, hakkında kitaplarda okumuştum, ama bütün bunlar başka bir dünyadan güzel bir resim gibi algılanıyordu. Birçok kişi şöyle der: «Hayatta en az bir kez mutlaka Baykal’a gitmek gerekir», ama nedense yolculuğu sürekli ertelerler. İşte ben de böyle insanlardan biriydim. Her zaman bir takım işler, çalışma, para ya da zaman eksikliği çıkardı. Ama bir gün nedenler uydurmaktan sadece yoruldum ve karar verdim: şimdi değilse, o zaman, herhalde, artık asla.
До́рога из Ирку́тска оказа́лась дли́нной, но удиви́тельно краси́вой. Снача́ла за окно́м мелька́ли обы́чные дома́, запра́вки и се́рые у́лицы, а пото́м постепе́нно всё нача́ло меня́ться. Появи́лись холмы́, бесконе́чные ле́са и ре́дкие дере́вни, во́зле кото́рых споко́йно пасли́сь коро́вы. Не́бо то́же бы́ло каки́м-то други́м — огро́мным, холо́дным и о́чень глубо́ким. Чем да́льше мы е́хали, тем сильне́е возника́ло ощуще́ние, бу́дто городска́я жизнь оста́лась где-то далеко́ позади́. Да́же лю́ди в маши́не ста́ли говори́ть ти́ше, сло́вно приро́да сама́ заставля́ла немно́го успоко́иться.
İrkutsk’tan yol uzun çıktı, ama şaşırtıcı derecede güzeldi. Önce pencerenin dışında sıradan evler, benzin istasyonları ve gri sokaklar hızla geçiyordu, sonra yavaş yavaş her şey değişmeye başladı. Tepeler, sonsuz ormanlar ve yakınlarında ineklerin sakince otladığı seyrek köyler ortaya çıktı. Gökyüzü de bir şekilde farklıydı — kocaman, soğuk ve çok derin. Ne kadar uzağa gittiysek, şehir hayatının bir yerlerde çok geride kaldığı duygusu o kadar güçleniyordu. Arabadaki insanlar bile daha alçak sesle konuşmaya başladılar, sanki doğanın kendisi onları biraz sakinleşmeye zorluyordu.
Когда́ Байка́л впервы́е появи́лся пе́ред глаза́ми, я не́сколько секу́нд вообще́ ничего́ не мог сказа́ть. Он оказа́лся намно́го бо́льше, чем я представля́л. На фотогра́фиях тру́дно поня́ть настоя́щий масшта́б о́зера, а вживу́ю ка́жется, бу́дто пе́ред тобо́й не о́зеро, а це́лое мо́ре. Вода́ была́ тёмно-си́ней, ве́тер — ледяны́м, а во́лны шуме́ли так гро́мко, что хоте́лось про́сто стоя́ть и слу́шать. В таки́е моме́нты понима́ешь, почему́ лю́ди возвраща́ются сюда́ сно́ва и сно́ва. В Байка́ле есть кака́я-то стра́нная си́ла, кото́рую невозмо́жно норма́льно объясни́ть слова́ми.
Baykal ilk kez gözlerimin önünde belirdiğinde, birkaç saniye boyunca hiçbir şey söyleyemedim. Hayal ettiğimden çok daha büyük çıktı. Fotoğraflarda gölün gerçek ölçeğini anlamak zordur, canlı olarak ise sanki karşında bir göl değil, koca bir deniz varmış gibi görünür. Su koyu maviydi, rüzgâr — buz gibiydi, dalgalar ise o kadar gürültülü ses çıkarıyordu ki sadece durup dinlemek istiyordum. Böyle anlarda insanların buraya neden tekrar tekrar döndüğünü anlarsın. Baykal’da kelimelerle doğru düzgün açıklanması imkânsız olan garip bir güç vardır.
Осо́бенно мне запо́мнился байка́льский во́здух. По́сле большо́го го́рода он ка́жется соверше́нно невероя́тным. Ды́шишь — и бу́дто внутри́ всё стано́вится ле́гче. Да́же голова́ рабо́тает по-друго́му. Наве́рное, и́менно поэ́тому мно́гие тури́сты в пе́рвые дни постоя́нно хо́дят с фотоаппара́тами и не выпуска́ют их из рук. Хо́чется сохрани́ть буква́льно ка́ждую мину́ту: облака́ необы́чной фо́рмы, со́лнечные бли́ки на воде́, ста́рые деревя́нные ло́дки на берегу́, ка́мни, покры́тые мхом. Причём са́мое интере́сное в том, что Байка́л всё вре́мя ра́зный. У́тром он споко́йный и ти́хий, а ве́чером мо́жет стать суро́вым и почти́ мра́чным.
Özellikle Baykal’ın havası aklımda kaldı. Büyük şehirden sonra tamamen inanılmaz gelir. Nefes alırsın — ve sanki içeride her şey hafifler. Hatta kafa bile başka türlü çalışır. Muhtemelen tam da bu yüzden birçok turist ilk günlerde sürekli fotoğraf makineleriyle dolaşır ve onları ellerinden bırakmaz. Kelimenin tam anlamıyla her dakikayı saklamak istersin: alışılmadık şekilli bulutlar, suyun üzerindeki güneş parıltıları, kıyıdaki eski ahşap tekneler, yosunla kaplı taşlar. Üstelik en ilginç olan şey, Baykal’ın her zaman farklı olmasıdır. Sabah sakin ve sessizdir, akşam ise sert ve neredeyse kasvetli olabilir.
Ме́стные жи́тели расска́зывали, что зимо́й здесь вообще́ друга́я плане́та. О́зеро замерза́ет, лёд стано́вится прозра́чным, а тури́сты приезжа́ют смотре́ть огро́мные голубы́е тре́щины. Не́которые да́же говоря́т, что зимо́й Байка́л краси́вее, чем ле́том. Снача́ла я не о́чень в э́то ве́рил, но пото́м посмотре́л фотогра́фии и по́нял, что, возмо́жно, они́ пра́вы. Вообще́ лю́ди здесь удиви́тельные. Они́ не торо́пятся, споко́йно разгова́ривают и как бу́дто живу́т в друго́м ри́тме. Оди́н мужчи́на сказа́л нам: «Байка́л не лю́бит суеты́». И почему́-то э́та проста́я фра́за мне о́чень запо́мнилась.
Yerel halk, kışın burada tamamen başka bir gezegen olduğunu anlatıyordu. Göl donar, buz şeffaflaşır, turistler ise dev mavi çatlakları görmeye gelir. Hatta bazıları Baykal’ın kışın yazdan daha güzel olduğunu söyler. Başta buna pek inanmıyordum, ama sonra fotoğraflara baktım ve belki de haklı olduklarını anladım. Genel olarak buradaki insanlar şaşırtıcıdır. Acele etmezler, sakin konuşurlar ve sanki başka bir ritimde yaşarlar. Bir adam bize şöyle dedi: «Baykal telaşı sevmez». Ve nedense bu basit söz aklımda çok güçlü bir şekilde kaldı.
Коне́чно, ря́дом с тако́й красото́й осо́бенно бо́льно ви́деть му́сор. К сожале́нию, его́ всё ещё мно́го. На берегу́ мо́жно встре́тить пла́стиковые буты́лки, паке́ты, ста́рые ба́нки и да́же сло́манную ме́бель. Че́стно говоря́, я никогда́ не понима́л люде́й, кото́рые приезжа́ют в таки́е места́ отдыха́ть, а пото́м оставля́ют по́сле себя́ грязь. Са́мое стра́нное, что мно́гим про́сто всё равно́. Они́ слу́шают му́зыку, жа́рят шашлыки́, пьют алкого́ль, а пото́м споко́йно уезжа́ют, бу́дто ничего́ не произошло́. И вот э́то, наве́рное, са́мая больша́я пробле́ма — равноду́шие.
Elbette, böyle bir güzelliğin yanında çöp görmek özellikle acı verici. Ne yazık ki, hâlâ çok fazla var. Kıyıda plastik şişeler, poşetler, eski kutular ve hatta kırık mobilyalarla karşılaşmak mümkün. Dürüst olmak gerekirse, böyle yerlere dinlenmeye gelip sonra arkalarında pislik bırakan insanları hiçbir zaman anlamadım. En garip olan şey, birçok kişinin bunu umursamaması. Müzik dinlerler, şaşlık yaparlar, alkol içerler, sonra da hiçbir şey olmamış gibi sakince giderler. Ve bu, muhtemelen, en büyük sorun — kayıtsızlık.
Во вре́мя пое́здки мы не́сколько часо́в помога́ли волонтёрам убира́ть бе́рег. Снача́ла мне каза́лось, что э́то бу́дет ску́чная рабо́та, но пото́м я неожи́данно втяну́лся. Лю́ди вокру́г рабо́тали мо́лча, но с каки́м-то настоя́щим жела́нием сде́лать э́то ме́сто чи́ще. Кто-то собира́л буты́лки, кто-то таска́л тяжёлые мешки́, кто-то сортирова́л му́сор. И в како́й-то моме́нт я пойма́л себя́ на мы́сли, что подо́бные пое́здки нужны́ не то́лько приро́де, но и сами́м лю́дям. Они́ заставля́ют хотя́ бы ненадо́лго заду́маться о том, как мы вообще́ отно́симся к окружа́ющему ми́ру.
Yolculuk sırasında gönüllülere birkaç saat boyunca kıyıyı temizlemekte yardım ettik. İlk başta bunun sıkıcı bir iş olacağını düşünüyordum, ama sonra beklenmedik şekilde kendimi kaptırdım. Etraftaki insanlar sessizce çalışıyordu, ama bu yeri daha temiz yapma konusunda gerçek bir istekle. Biri şişeleri topluyordu, biri ağır torbaları taşıyordu, biri çöpleri ayırıyordu. Ve bir anda kendimi, böyle yolculukların yalnızca doğa için değil, insanların kendileri için de gerekli olduğunu düşünürken yakaladım. En azından kısa bir süreliğine, çevremizdeki dünyaya genel olarak nasıl davrandığımızı düşündürürler.
По́сле убо́рки нас накорми́ли горя́чим су́пом и ме́стными блю́дами. Наве́рное, никогда́ ра́ньше обы́чная еда́ не каза́лась мне насто́лько вку́сной. На холо́дном ве́тру бы́стро устаёшь, поэ́тому горя́чий чай и буря́тские бу́узы воспринима́ются почти́ как пра́здник. Вообще́ у Байка́ла осо́бая атмосфе́ра да́же в мелоча́х. Здесь всё ка́жется настоя́щим: проста́я еда́, ста́рые деревя́нные дома́, разгово́ры у костра́, за́пах ды́ма ве́чером. Нет ощуще́ния туристи́ческого аттракцио́на. Наоборо́т, иногда́ ка́жется, бу́дто вре́мя здесь идёт немно́го ме́дленнее, чем в остальны́х места́х.
Temizlikten sonra bize sıcak çorba ve yerel yemekler yedirdiler. Muhtemelen daha önce sıradan yemek bana hiç bu kadar lezzetli gelmemişti. Soğuk rüzgârda çabuk yorulursun, bu yüzden sıcak çay ve Buryat buuzları neredeyse bir bayram gibi algılanır. Genel olarak Baykal’ın küçük şeylerde bile özel bir atmosferi vardır. Burada her şey gerçek görünür: sade yemek, eski ahşap evler, ateş başındaki sohbetler, akşamları duman kokusu. Turistik bir cazibe yeri hissi yoktur. Aksine, bazen burada zamanın diğer yerlere göre biraz daha yavaş aktığı sanılır.
Когда́ пое́здка зако́нчилась и мы возвраща́лись обра́тно в Ирку́тск, мне вдруг ста́ло немно́го гру́стно. Обы́чно по́сле путеше́ствий хо́чется домо́й, в привы́чную жизнь, а тут появи́лось совсе́м друго́е чу́вство. Байка́л не про́сто остаётся в па́мяти краси́выми фотогра́фиями. Он заставля́ет о мно́гом ду́мать. О приро́де, о лю́дях, о вре́мени, о том, как ре́дко мы замеча́ем действи́тельно ва́жные ве́щи. И, наве́рное, и́менно поэ́тому почти́ ка́ждый челове́к, кото́рый одна́жды побыва́л на Байка́ле, пото́м мечта́ет туда́ верну́ться сно́ва.
Yolculuk bittiğinde ve İrkutsk’a geri dönerken, birden biraz hüzünlendim. Genellikle yolculuklardan sonra eve, alışılmış hayata dönmek istersin, ama burada bambaşka bir duygu ortaya çıktı. Baykal sadece güzel fotoğraflar olarak hafızada kalmaz. Birçok şey hakkında düşünmeye zorlar. Doğa hakkında, insanlar hakkında, zaman hakkında, gerçekten önemli şeyleri ne kadar nadiren fark ettiğimiz hakkında. Ve muhtemelen tam da bu yüzden, bir kez Baykal’da bulunmuş hemen hemen her insan sonra oraya yeniden dönmeyi hayal eder.

İpucu: Yalnızca o bölümü tekrar oynatmak için herhangi bir paragrafın yanındaki boşluğa dokunun. Daha uzun bir bölümü tekrar oynatmak için art arda birkaç paragrafa dokunun.

Alıştırma Soruları

  1. Почему автор долго не ехал на Байкал?

  2. Как автор описывает первое впечатление от Байкала?

  3. Что местные жители рассказывали автору о зимнем Байкале?

  4. Что автор считает самой большой проблемой на берегу Байкала?

  5. Какое чувство появилось у автора, когда поездка закончилась?

Diğer Makaleler

Rus Matruşkası: Sevilen Bir Halk Oyuncağı
Rus Matruşkası: Sevilen Bir Halk Oyuncağı
Matruşkanın nasıl ortaya çıktığını, nasıl yapıldığını ve bölgesel stillerini öğrenin. Ses, paralel çeviri, shadowing ve okuma testiyle Rusça pratiği yapın.
A2B1article
Fyodor Dostoyevski: hayatı, fikirleri ve eserleri
Fyodor Dostoyevski: hayatı, fikirleri ve eserleri
Dostoyevski'nin hayatını, fikirlerini ve önemli eserlerini B1 düzeyinde Rusça okuyun, ses kaydı, paralel çeviri, shadowing ve testle çalışın.
B1B2article
Mihail Lomonosov: Bilime Giden Yol (A2)
Mihail Lomonosov: Bilime Giden Yol (A2)
Mihail Lomonosov’un sade bir biyografisi: kuzeydeki fakir bir köyden Moskova’ya, Bilimler Akademisi’ne ve Moskova Üniversitesinin kuruluşuna uzanan yol.
A2B1author