ко́нчивший кончивший

adjetivo

Significados

  1. que terminó, que acabó

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoко́нчившийко́нчившееко́нчившаяко́нчившие
Genitivoко́нчившегоко́нчившегоко́нчившейко́нчивших
Dativoко́нчившемуко́нчившемуко́нчившейко́нчившим
Acusativoко́нчившего, ко́нчившийко́нчившееко́нчившуюко́нчивших, ко́нчившие
Instrumentalко́нчившимко́нчившимко́нчившей, ко́нчившеюко́нчившими
Preposicionalко́нчившемко́нчившемко́нчившейко́нчивших

ко́нчить кончить

verboperfectivo

Significados

  1. acabarпрекратить
  2. concluirпрекратить
  3. diplomarseокончить
  4. graduarseокончить
  5. revalidarseокончить
  6. terminarпрекратить

Conjugación

Futuro
яко́нчу
тыко́нчишь
он / она / оноко́нчит
мыко́нчим
выко́нчите
онико́нчат
Pasado
Masculinoко́нчил
Femeninoко́нчила
Neutroко́нчило
Pluralко́нчили
Imperativo
Singularко́нчи
Pluralко́нчите

Participios

presentepasado
Activo—ко́нчивший
Pasivo—ко́нченный
presentepasado
Gerundios—ко́нчив, кончивши

Palabras relacionadas