унижа́ть
verbimperfective
Aspect partner уни́зитьdisgrace; humiliate
Meanings
- abase
- disgrace
- humble
- humiliate
- let down
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | унижа́ю |
| ты | унижа́ешь |
| он / она / оно | унижа́ет |
| мы | унижа́ем |
| вы | унижа́ете |
| они | унижа́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | унижа́л |
| Feminine | унижа́ла |
| Neuter | унижа́ло |
| Plural | унижа́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | унижа́й |
| Plural | унижа́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | унижа́ющий | унижа́вший |
| Passive | унижа́емый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | унижа́я | унижав, унижавши |
Examples
- Э́то унижа́ет её досто́инство.It is degrading for her.
- Она лю́бит унижа́ть люде́й.She likes to humiliate people.
- Ей нра́вится унижа́ть люде́й.She likes to humiliate people.
