уни́зить
verbperfective
Aspect partner унижа́тьabase; disgrace
Meanings
- disgrace
- humiliate
- humiliate, abase, belittle, humble
- let down
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | уни́жу |
| ты | уни́зишь |
| он / она / оно | уни́зит |
| мы | уни́зим |
| вы | уни́зите |
| они | уни́зят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | уни́зил |
| Feminine | уни́зила |
| Neuter | уни́зило |
| Plural | уни́зили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | уни́зь |
| Plural | уни́зьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | уни́зивший |
| Passive | — | уни́женный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | уни́зив, унизивши |
Examples
- На приёме один из его полити́ческих оппоне́нтов уни́зил его в прису́тствии мно́гих госте́й.At the party, one of his political opponents humiliated him in the presence of many guests.
- Я не хоте́л уни́зить тебя.I didn't want to humiliate you.
- Я не хоте́л уни́зить Тома.I didn't want to humiliate Tom.