навяза́ть
verbperfective
Aspect partner навя́зыватьfasten; impose
Meanings
- to impose
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | навяжу́ |
| ты | навя́жешь |
| он / она / оно | навя́жет |
| мы | навя́жем |
| вы | навя́жете |
| они | навя́жут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | навяза́л |
| Feminine | навяза́ла |
| Neuter | навяза́ло |
| Plural | навяза́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | навяжи́ |
| Plural | навяжи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | навяза́ющий | навяза́вший |
| Passive | — | навя́занный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | навяза́в, навязавши |
Examples
- Она навяза́ла мне э́ту рабо́ту.She forced that task on me.
- Он всегда пыта́ется навяза́ть свою́ во́лю.He's always trying to impose his will.
- Том всегда пыта́ется навяза́ть свою́ во́лю други́м.Tom is always trying to impose his will on others.