элеме́нт
संज्ञापुल्लिंगनिर्जीव
अर्थ
- घटक, अंग, भाग, तत्वсоставная часть чего-либо
- तत्व(хим.) простое вещество
- कोशिका, घटक, अंग
- कसरत, अभ्यास, चाल
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | элеме́нт | элеме́нты |
| संबंध (Genitive) | элеме́нта | элеме́нтов |
| संप्रदान (Dative) | элеме́нту | элеме́нтам |
| कर्म (Accusative) | элеме́нт | элеме́нты |
| करण (Instrumental) | элеме́нтом | элеме́нтами |
| अधिकरण (Prepositional) | элеме́нте | элеме́нтах |
