колоти́ло колотило
संज्ञानिर्जीव
अर्थ
- खटखटाने का औज़ार
- लकड़ी का हथौड़ाто же, что клепало; железная доска
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|
| कर्ता (Nominative) | колоти́ло | колоти́ла |
|---|
| संबंध (Genitive) | колоти́ла | колоти́л |
|---|
| संप्रदान (Dative) | колоти́лу | колоти́лам |
|---|
| कर्म (Accusative) | колоти́ло | колоти́ла |
|---|
| करण (Instrumental) | колоти́лом | колоти́лами |
|---|
| अधिकरण (Prepositional) | колоти́ле | колоти́лах |
|---|
колоти́ть колотить
क्रियाअपूर्ण पक्ष
अर्थ
- ज़ोर से ठोकना~ стучать
- बुरी तरह पीटना~ избивать
- पीटना~ избивать
- धमधमाना~ стучать
- तोड़ना~ раскалывать
- पिटाई करना~ избивать
- झाड़कर निकालना~ выбивать
- काँपना, झकझोरना~ трясти
- ठोकना~ стучать
- मारना, पिटाई करना (बोलचाल)बोलचालcolloquial
क्रिया रूप
| वर्तमान काल |
|---|
| я | колочу́ |
|---|
| ты | коло́тишь |
|---|
| он / она / оно | коло́тит |
|---|
| мы | коло́тим |
|---|
| вы | коло́тите |
|---|
| они | коло́тят |
|---|
| भूतकाल |
|---|
| पुल्लिंग | колоти́л |
|---|
| स्त्रीलिंग | колоти́ла |
|---|
| नपुंसकलिंग | колоти́ло |
|---|
| बहुवचन | колоти́ли |
|---|
| आज्ञार्थ |
|---|
| एकवचन | колоти́ |
|---|
| बहुवचन | колоти́те |
|---|
कृदंत
| वर्तमान | भूत |
|---|
| कर्तृवाच्य | колотя́щий | колоти́вший |
|---|
| कर्मवाच्य | колотимый | коло́ченный |
|---|
| वर्तमान | भूत |
|---|
| क्रियाविशेषण कृदंत | колотя́ | колотив, колотивши |
|---|