расколоти́ть
क्रियापूर्ण पक्ष
पक्ष-युग्म колоти́тьज़ोर से ठोकना; बुरी तरह पीटना
अर्थ
- तोड़ डालना
क्रिया रूप
| भविष्य काल | |
|---|---|
| я | расколочу́ |
| ты | расколо́тишь |
| он / она / оно | расколо́тит |
| мы | расколо́тим |
| вы | расколо́тите |
| они | расколо́тят |
| भूतकाल | |
|---|---|
| पुल्लिंग | расколоти́л |
| स्त्रीलिंग | расколоти́ла |
| नपुंसकलिंग | расколоти́ло |
| बहुवचन | расколоти́ли |
| आज्ञार्थ | |
|---|---|
| एकवचन | расколоти́ |
| बहुवचन | расколоти́те |
कृदंत
| वर्तमान | भूत | |
|---|---|---|
| कर्तृवाच्य | — | расколоти́вший |
| कर्मवाच्य | — | расколо́ченный |
| वर्तमान | भूत | |
|---|---|---|
| क्रियाविशेषण कृदंत | — | расколоти́в, расколотивши, расколотя́ |