устремля́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto устреми́тьdirigir, lanzar; dirigir, fijar
Significados
- impulsar, encaminar
- dirigir, fijarupon
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | устремля́ю |
| ты | устремля́ешь |
| он / она / оно | устремля́ет |
| мы | устремля́ем |
| вы | устремля́ете |
| они | устремля́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | устремля́л |
| Femenino | устремля́ла |
| Neutro | устремля́ло |
| Plural | устремля́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | устремля́й |
| Plural | устремля́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | устремля́ющий | устремля́вший |
| Pasivo | устремляемый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | устремля́я | устремляв, устремлявши |