устреми́ть
verboperfectivo
Par de aspecto устремля́тьimpulsar, encaminar; dirigir, fijar
Significados
- dirigir, lanzar
- dirigir, fijarupon
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | устремлю́ |
| ты | устреми́шь |
| он / она / оно | устреми́т |
| мы | устреми́м |
| вы | устреми́те |
| они | устремя́т |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | устреми́л |
| Femenino | устреми́ла |
| Neutro | устреми́ло |
| Plural | устреми́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | устреми́ |
| Plural | устреми́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | устреми́вший |
| Pasivo | — | устремлённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | устреми́в, устремивши, устремя́ |