удивля́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto удиви́тьasombrar; sorprender
Significados
- asombrar
- sorprender
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | удивля́ю |
| ты | удивля́ешь |
| он / она / оно | удивля́ет |
| мы | удивля́ем |
| вы | удивля́ете |
| они | удивля́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | удивля́л |
| Femenino | удивля́ла |
| Neutro | удивля́ло |
| Plural | удивля́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | удивля́й |
| Plural | удивля́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | удивля́ющий | удивля́вший |
| Pasivo | удивля́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | удивля́я | удивля́в, удивлявши |