угро́бить
verboperfectivo
Par de aspecto гро́битьmatar, rematar; arruinar, destrozar
Significados
- matar
- matar, arruinar
- arruinar
- destrozar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | угро́блю |
| ты | угро́бишь |
| он / она / оно | угро́бит |
| мы | угро́бим |
| вы | угро́бите |
| они | угро́бят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | угро́бил |
| Femenino | угро́била |
| Neutro | угро́било |
| Plural | угро́били |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | угро́бь |
| Plural | угро́бьте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | угро́бивший |
| Pasivo | — | угро́бленный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | угро́бив, угробивши |