оклика́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto окли́кнутьllamar; llamar a voces
Significados
- llamar en voz alta
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | оклика́ю |
| ты | оклика́ешь |
| он / она / оно | оклика́ет |
| мы | оклика́ем |
| вы | оклика́ете |
| они | оклика́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | оклика́л |
| Femenino | оклика́ла |
| Neutro | оклика́ло |
| Plural | оклика́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | оклика́й |
| Plural | оклика́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | оклика́ющий | оклика́вший |
| Pasivo | оклика́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | оклика́я | окликав, окликавши |