обкури́ть обкурить

verboperfectivo

Significados

  1. ahumar, fumigar

Conjugación

Futuro
яобкурю́
тыобку́ришь
он / она / онообку́рит
мыобку́рим
выобку́рите
ониобку́рят
Pasado
Masculinoобкури́л
Femeninoобкури́ла
Neutroобкури́ло
Pluralобкури́ли
Imperativo
Singularобкури́
Pluralобкури́те

Participios

presentepasado
Activo—обкури́вший
Pasivo—обку́ренный
presentepasado
Gerundiosобкуря́обкури́в, обкуривши