изуми́ть
verboperfectivo
Par de aspecto изумля́тьadmirar; maravillar
Significados
- admirar
- maravillar
- pasmar
- sorprender
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | изумлю́ |
| ты | изуми́шь |
| он / она / оно | изуми́т |
| мы | изуми́м |
| вы | изуми́те |
| они | изумя́т |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | изуми́л |
| Femenino | изуми́ла |
| Neutro | изуми́ло |
| Plural | изуми́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | изуми́ |
| Plural | изуми́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | изуми́вший |
| Pasivo | — | изумлённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | изуми́в, изумивши, изумя́ |