заколо́ть
verboperfectivo
Par de aspecto зака́лыватьapuñalar, prender con alfiler
Significados
- apuñalar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | заколю́ |
| ты | зако́лешь |
| он / она / оно | зако́лет |
| мы | зако́лем |
| вы | зако́лете |
| они | зако́лют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | заколо́л |
| Femenino | заколо́ла |
| Neutro | заколо́ло |
| Plural | заколо́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | заколи́ |
| Plural | заколи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | заколо́вший |
| Pasivo | — | зако́лотый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | зако́лов, заколовши |