вы́переть
verboperfectivo
Par de aspecto выпира́тьsobresalir, abultar, expulsar
Significados
- sobresalir, echar fuera
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | вы́пру |
| ты | вы́прешь |
| он / она / оно | вы́прет |
| мы | вы́прем |
| вы | вы́прете |
| они | вы́прут |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | вы́пер |
| Femenino | вы́перла |
| Neutro | вы́перло |
| Plural | вы́перли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | вы́при |
| Plural | вы́прите |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | вы́перший |
| Pasivo | — | вы́пертый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | выперев, выперши |