выгоня́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto вы́гнатьarrojar; echar
Significados
- ahuyentar
- echar, expulsar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | выгоня́ю |
| ты | выгоня́ешь |
| он / она / оно | выгоня́ет |
| мы | выгоня́ем |
| вы | выгоня́ете |
| они | выгоня́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | выгоня́л |
| Femenino | выгоня́ла |
| Neutro | выгоня́ло |
| Plural | выгоня́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | выгоня́й |
| Plural | выгоня́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | выгоня́ющий | выгоня́вший |
| Pasivo | выгоня́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | выгоня́я | выгоняв, выгонявши |