вы́гнать
verboperfectivo
Par de aspecto выгоня́тьahuyentar; echar, expulsar
Significados
- arrojarзаставить уйти
- echarзаставить уйти
- expulsarзаставить уйти
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | вы́гоню |
| ты | вы́гонишь |
| он / она / оно | вы́гонит |
| мы | вы́гоним |
| вы | вы́гоните |
| они | вы́гонят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | вы́гнал |
| Femenino | вы́гнала |
| Neutro | вы́гнало |
| Plural | вы́гнали |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | вы́гони |
| Plural | вы́гоните |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | вы́гнавший |
| Pasivo | — | вы́гнанный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | вы́гнав, выгнавши |
