взбунтова́ть
verboperfectivo
Par de aspecto бунтова́тьrebelarse; sublevarse, amotinarse
Significados
- sublevar, amotinar, incitar a la rebelión
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | взбунту́ю |
| ты | взбунту́ешь |
| он / она / оно | взбунту́ет |
| мы | взбунту́ем |
| вы | взбунту́ете |
| они | взбунту́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | взбунтова́л |
| Femenino | взбунтова́ла |
| Neutro | взбунтова́ло |
| Plural | взбунтова́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | взбунту́й |
| Plural | взбунту́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | взбунтова́вший |
| Pasivo | — | взбунто́ванный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | взбунтова́в, взбунтовавши |