бунтова́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto взбунтова́тьsublevar, amotinar, incitar a la rebelión
Significados
- rebelarse
- sublevarse, amotinarse
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | бунту́ю |
| ты | бунту́ешь |
| он / она / оно | бунту́ет |
| мы | бунту́ем |
| вы | бунту́ете |
| они | бунту́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | бунтова́л |
| Femenino | бунтова́ла |
| Neutro | бунтова́ло |
| Plural | бунтова́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | бунту́й |
| Plural | бунту́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | бунту́ющий | бунтова́вший |
| Pasivo | бунтуемый | бунтованный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | бунту́я | бунтовавши |