бунту́ющий бунтующий

adjetivo

Significados

  1. rebelde, insurgente

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoбунту́ющийбунту́ющеебунту́ющаябунту́ющие
Genitivoбунту́ющегобунту́ющегобунту́ющейбунту́ющих
Dativoбунту́ющемубунту́ющемубунту́ющейбунту́ющим
Acusativoбунту́ющего, бунту́ющийбунту́ющеебунту́ющуюбунту́ющих, бунту́ющие
Instrumentalбунту́ющимбунту́ющимбунту́ющей, бунту́ющеюбунту́ющими
Preposicionalбунту́ющембунту́ющембунту́ющейбунту́ющих

бунтова́ть бунтовать

verboimperfectivo

Significados

  1. rebelarse
  2. sublevarse, amotinarse

Conjugación

Presente
ябунту́ю
тыбунту́ешь
он / она / онобунту́ет
мыбунту́ем
выбунту́ете
онибунту́ют
Pasado
Masculinoбунтова́л
Femeninoбунтова́ла
Neutroбунтова́ло
Pluralбунтова́ли
Imperativo
Singularбунту́й
Pluralбунту́йте

Participios

presentepasado
Activoбунту́ющийбунтова́вший
Pasivoбунтуемыйбунтованный
presentepasado
Gerundiosбунту́ябунтовавши