утаи́ть
verbperfective
Meanings
- conceal, keep to oneself, keep a secret, steal, appropriate
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | утаю́ |
| ты | утаи́шь |
| он / она / оно | утаи́т |
| мы | утаи́м |
| вы | утаи́те |
| они | утая́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | утаи́л |
| Feminine | утаи́ла |
| Neuter | утаи́ло |
| Plural | утаи́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | утаи́ |
| Plural | утаи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | утаи́вший |
| Passive | — | утаённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | утаи́в, утаивши, утая́ |
Examples
- Ши́ла в мешке́ не утаи́шь.Murder will out.
- Я не могу́ утаи́ть от тебя э́тот факт.I can't hide the fact from you.
- Любо́вь и ка́шель невозможно утаи́ть.Love and cough cannot be hidden.