ута́ивать
verbimperfective
Meanings
- conceal, keep to oneself, keep a secret, steal, appropriate
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | ута́иваю |
| ты | ута́иваешь |
| он / она / оно | ута́ивает |
| мы | ута́иваем |
| вы | ута́иваете |
| они | ута́ивают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | ута́ивал |
| Feminine | ута́ивала |
| Neuter | ута́ивало |
| Plural | ута́ивали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ута́ивай |
| Plural | ута́ивайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | ута́ивающий | ута́ивавший |
| Passive | ута́иваемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | ута́ивая | утаивав, утаивавши |
Examples
- Для мужчи́ны неправильно ута́ивать что-то от свое́й жены́.It is wrong for a man to conceal things from his wife.
- Том, должно быть, что-то ута́ивает.Tom must be hiding something.