умоли́ть
verbperfective
Aspect partner умоля́тьbeg; entreat
Meanings
- to beg
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | умолю́ |
| ты | умо́лишь |
| он / она / оно | умо́лит |
| мы | умо́лим |
| вы | умо́лите |
| они | умо́лят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | умоли́л |
| Feminine | умоли́ла |
| Neuter | умоли́ло |
| Plural | умоли́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | умоли́ |
| Plural | умоли́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | умоли́вший |
| Passive | — | умолённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | умоли́в, умоливши, умоля́ |