упроси́ть
verbperfective
Aspect partner упра́шиватьbeg; beseech
Meanings
- entreat, beg, beseech, prevail
- persuade
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | упрошу́ |
| ты | упро́сишь |
| он / она / оно | упро́сит |
| мы | упро́сим |
| вы | упро́сите |
| они | упро́сят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | упроси́л |
| Feminine | упроси́ла |
| Neuter | упроси́ло |
| Plural | упроси́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | упроси́ |
| Plural | упроси́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | упроси́вший |
| Passive | — | упро́шенный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | упроси́в, упросивши |
Examples
- Она упроси́ла его оста́ться.She pleaded with him to stay.