уличи́ть уличить
verbperfective
Meanings
- establish the guilt or expose
Conjugation
| Future |
|---|
| я | уличу́ |
|---|
| ты | уличи́шь |
|---|
| он / она / оно | уличи́т |
|---|
| мы | уличи́м |
|---|
| вы | уличи́те |
|---|
| они | улича́т |
|---|
| Past |
|---|
| Masculine | уличи́л |
|---|
| Feminine | уличи́ла |
|---|
| Neuter | уличи́ло |
|---|
| Plural | уличи́ли |
|---|
| Imperative |
|---|
| Singular | уличи́ |
|---|
| Plural | уличи́те |
|---|
Participles
| present | past |
|---|
| Active | — | уличи́вший |
|---|
| Passive | — | уличённый |
|---|
| present | past |
|---|
| Verbal adverbs | — | уличи́в, уличивши |
|---|
Examples
Тома уличи́ли во лжи.
Tom was caught in a lie.
Synonyms
изобличи́тьto expose, prove guilty, show to be, point to being, betrayобличи́тьcondemn, blame, denounce, expose, show up, reveal, display, manifest; denounce