удивля́ть
verbimperfective
Aspect partner удиви́тьamaze; surprise
Meanings
- amaze
- surprise
- to surprise
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | удивля́ю |
| ты | удивля́ешь |
| он / она / оно | удивля́ет |
| мы | удивля́ем |
| вы | удивля́ете |
| они | удивля́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | удивля́л |
| Feminine | удивля́ла |
| Neuter | удивля́ло |
| Plural | удивля́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | удивля́й |
| Plural | удивля́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | удивля́ющий | удивля́вший |
| Passive | удивля́емый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | удивля́я | удивля́в, удивлявши |
Examples
- Твои́ знания удивля́ют меня.Your knowledge surprises me.
- Меня удивля́ет, что ты смог согласи́ться на э́тот догово́р.I marvel how you could agree to the proposal.
- Меня э́то не удивля́ет.It doesn't surprise me.