удиви́ть
verbperfective
Aspect partner удивля́тьamaze; surprise
Meanings
- amaze
- surprise
- surprise, astonish, amaze
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | удивлю́ |
| ты | удиви́шь |
| он / она / оно | удиви́т |
| мы | удиви́м |
| вы | удиви́те |
| они | удивя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | удиви́л |
| Feminine | удиви́ла |
| Neuter | удиви́ло |
| Plural | удиви́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | удиви́ |
| Plural | удиви́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | удиви́вший |
| Passive | — | удивлённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | удиви́в, удививши, удивя́ |
Examples
- Больше всего меня удиви́ло синее не́бо.What impressed me was the blue sky.
- Его глу́пый отве́т удиви́л всех.His stupid answer surprised everybody.
- Но́вости её удиви́ли.She was surprised at the news.
