рассели́ть
verbperfective
Aspect partner расселя́тьsettle, separate, settle apart
Meanings
- settle, separate, settle apart
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | расселю́ |
| ты | рассели́шь |
| он / она / оно | рассели́т |
| мы | рассели́м |
| вы | рассели́те |
| они | расселя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | рассели́л |
| Feminine | рассели́ла |
| Neuter | рассели́ло |
| Plural | рассели́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | рассели́ |
| Plural | рассели́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | рассели́вший |
| Passive | — | расселённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | рассели́в, расселивши |