прину́дить
verbperfective
Aspect partner принужда́тьcompel; compel, constrain, coerce
Meanings
- compel, force, constrain, coerce
- force
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | прину́жу |
| ты | прину́дишь |
| он / она / оно | прину́дит |
| мы | прину́дим |
| вы | прину́дите |
| они | прину́дят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | прину́дил |
| Feminine | прину́дила |
| Neuter | прину́дило |
| Plural | прину́дили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | прину́дь |
| Plural | прину́дьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | прину́дивший |
| Passive | — | принуждённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | прину́див, принудивши |
Examples
- Они прину́дили нас к подчине́нию.They enforced obedience upon us.
- Его прину́дили подписа́ть докуме́нт.He was forced to sign the document.
- Ты не мо́жешь меня ни к чему прину́дить.You can't force me to do anything.