обяза́ть
verbperfective
Aspect partner обя́зыватьto oblige
Meanings
- to oblige
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | обяжу́ |
| ты | обя́жешь |
| он / она / оно | обя́жет |
| мы | обя́жем |
| вы | обя́жете |
| они | обя́жут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | обяза́л |
| Feminine | обяза́ла |
| Neuter | обяза́ло |
| Plural | обяза́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | обяжи́ |
| Plural | обяжи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | обяза́вший |
| Passive | — | обя́занный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | обяза́в, обязавши |
Examples
- Я обяза́л его нести́ чемода́н.I forced him to carry the suitcase.