отучи́ть
verbperfective
Meanings
- break of the habit, wean
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | отучу́ |
| ты | оту́чишь |
| он / она / оно | оту́чит |
| мы | оту́чим |
| вы | оту́чите |
| они | оту́чат |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | отучи́л |
| Feminine | отучи́ла |
| Neuter | отучи́ло |
| Plural | отучи́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | отучи́ |
| Plural | отучи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | отучи́вший |
| Passive | — | оту́ченный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | отучи́в, отучивши |
Examples
- Он пыта́лся отучи́ть своего́ сы́на от его дурно́й привы́чки.He tried to wean his son from his bad habit.