оту́чивать
verbimperfective
Meanings
- to disaccustom, to wean, to breaka habit
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | оту́чиваю |
| ты | оту́чиваешь |
| он / она / оно | оту́чивает |
| мы | оту́чиваем |
| вы | оту́чиваете |
| они | оту́чивают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | оту́чивал |
| Feminine | оту́чивала |
| Neuter | оту́чивало |
| Plural | оту́чивали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | оту́чивай |
| Plural | оту́чивайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | оту́чивающий | оту́чивавший |
| Passive | отучиваемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | оту́чивая | отучивав, отучивавши |
Examples
- Мать отучивает сына от вредных привычек.The mother is breaking her son of bad habits.