отри́нуть
verbperfective
Meanings
- to reject
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | отри́ну |
| ты | отри́нешь |
| он / она / оно | отри́нет |
| мы | отри́нем |
| вы | отри́нете |
| они | отри́нут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | отри́нул |
| Feminine | отри́нула |
| Neuter | отри́нуло |
| Plural | отри́нули |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | отри́нь |
| Plural | отри́ньте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | отри́нувший |
| Passive | — | отри́нутый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | отри́нув, отринувши |