ослепля́ть
verbimperfective
Aspect partner ослепи́тьblind, dazzle
Meanings
- blind, dazzle
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | ослепля́ю |
| ты | ослепля́ешь |
| он / она / оно | ослепля́ет |
| мы | ослепля́ем |
| вы | ослепля́ете |
| они | ослепля́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | ослепля́л |
| Feminine | ослепля́ла |
| Neuter | ослепля́ло |
| Plural | ослепля́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ослепля́й |
| Plural | ослепля́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | ослепля́ющий | ослепля́вший |
| Passive | ослепляемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | ослепля́я | ослепляв, ослеплявши |
Examples
- Со́лнце ослепля́ет.The sun is blinding.
- Любо́вь ослепля́ла его, и он не ви́дел её оши́бок.Love blinded him to her faults.
- Белизна́ снега ослепля́ла.The light on the snow was blinding.