ослепи́ть
verbperfective
Aspect partner ослепля́тьblind, dazzle
Meanings
- blind, dazzle
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | ослеплю́ |
| ты | ослепи́шь |
| он / она / оно | ослепи́т |
| мы | ослепи́м |
| вы | ослепи́те |
| они | ослепя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | ослепи́л |
| Feminine | ослепи́ла |
| Neuter | ослепи́ло |
| Plural | ослепи́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ослепи́ |
| Plural | ослепи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | ослепи́вший |
| Passive | — | ослеплённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | ослепи́в, ослепивши, ослепя́ |
Examples
- Мо́лния на мгнове́ние ослепи́ла меня.The lighting blinded me for a while.
- Свет ослепи́л его. На миг он замер.The light blinded him. He stood still for a few moments.
- Любо́вь ослепи́ла тебя.Love has blinded you.