ослепля́вший
adjective
Meanings
- blinding
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | ослепля́вший | ослепля́вшее | ослепля́вшая | ослепля́вшие |
| Genitive | ослепля́вшего | ослепля́вшего | ослепля́вшей | ослепля́вших |
| Dative | ослепля́вшему | ослепля́вшему | ослепля́вшей | ослепля́вшим |
| Accusative | ослепля́вшего, ослепля́вший | ослепля́вшее | ослепля́вшую | ослепля́вших, ослепля́вшие |
| Instrumental | ослепля́вшим | ослепля́вшим | ослепля́вшей, ослепля́вшею | ослепля́вшими |
| Prepositional | ослепля́вшем | ослепля́вшем | ослепля́вшей | ослепля́вших |
Examples
- Яркий свет, ослеплявший меня, был неприятен.The bright light that was blinding me was unpleasant.