осво́ить
verbperfective
Aspect partner осва́иватьcope; master
Meanings
- copeнаучиться пользоваться
- masterнаучиться пользоваться
- master, learn, acquire
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | осво́ю |
| ты | осво́ишь |
| он / она / оно | осво́ит |
| мы | осво́им |
| вы | осво́ите |
| они | осво́ят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | осво́ил |
| Feminine | осво́ила |
| Neuter | осво́ило |
| Plural | осво́или |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | осво́й |
| Plural | осво́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | осво́ивший |
| Passive | — | осво́енный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | осво́ив, освоивши |
Examples
- Необходимо много пра́ктики, чтобы осво́ить иностра́нный язы́к.It takes a great deal of practice to master a foreign language.
- Иностра́нцам трудно осво́ить япо́нский.It is difficult for foreigners to master Japanese.
- Помоги́ мне осво́ить вожде́ние.Help me learn how to drive.
