опра́вдывать
verbimperfective
Aspect partner оправда́тьacquit, discharge; justify, warrant, excuse
Meanings
- acquit, discharge
- justify, warrant, excuse
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | опра́вдываю |
| ты | опра́вдываешь |
| он / она / оно | опра́вдывает |
| мы | опра́вдываем |
| вы | опра́вдываете |
| они | опра́вдывают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | опра́вдывал |
| Feminine | опра́вдывала |
| Neuter | опра́вдывало |
| Plural | опра́вдывали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | опра́вдывай |
| Plural | опра́вдывайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | опра́вдывающий | опра́вдывавший |
| Passive | опра́вдываемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | опра́вдывая | оправдывав, оправдывавши |
Examples
- Цель опра́вдывает сре́дства.The end justifies the means.
- Разве цель опра́вдывает сре́дства?Does the end justify the means?
- Я говорю́, что э́то опра́вдывает риск.I say it's worth the risk.