оправда́ть
verbperfective
Aspect partner опра́вдыватьacquit, discharge; justify, warrant, excuse
Meanings
- acquit, discharge
- justify, warrant, excuse
Usage notes
ОПРАВДАТЬ\nсов. 1. təmizə çıxartmaq, bəraət qazandırmaq; оправдать подсудимого müttəhimi təmizə çıxartmaq, müttəhimə bəraət qazandırmaq; 2. haqq qazandırmaq, doğrultmaq; оправдать доверие etimadı doğrultmaq; 3. çıxartmaq, ödəmək; оправдать расходы xərcini çıxartmaq, xərci ödəmək; 4. təsdiq etmək, sübut etmək (bir şeyin düzgünlüyünü rəsmən sübut etmək).
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | оправда́ю |
| ты | оправда́ешь |
| он / она / оно | оправда́ет |
| мы | оправда́ем |
| вы | оправда́ете |
| они | оправда́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | оправда́л |
| Feminine | оправда́ла |
| Neuter | оправда́ло |
| Plural | оправда́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | оправда́й |
| Plural | оправда́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | оправда́вший |
| Passive | — | опра́вданный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | оправда́в, оправдавши |
Examples
- Поли́тик даже не стал извиня́ться за то, что не оправда́л наше дове́рие.The politician did not bother to apologize for betraying our trust.
- Ничто не мо́жет оправда́ть его гру́бого поведе́ния.Nothing can excuse him for such rude behavior.
- Он не оправда́л возлагаемых ожида́ний.He did not live up to expectations.
