обя́занный обязанный

adjective

Meanings

  1. be
  2. bound
  3. obligated
  4. obliged
  5. obliged, indebted

Usage notes

ОБЯЗАННЫЙ\nприл. 1. mükəlləfiyyətli, borclu (çox vaxt tərcümə olunmur və icbar fellər ilə ifadə olunur); мы обязаны помогать друг-другу biz bir-birimizə kömək etməyə borcluyuq (biz bir-birimizə kömək etməliyik); 2. borclu olan, minnətdar (olan); своим успехом я обязан учителю müvəffəqiyyətim üçün mən müəllimimə borcluyam (minnətdaram).

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeобя́занныйобя́занноеобя́заннаяобя́занные
Genitiveобя́занногообя́занногообя́заннойобя́занных
Dativeобя́занномуобя́занномуобя́заннойобя́занным
Accusativeобя́занный, обя́занногообя́занноеобя́заннуюобя́занные, обя́занных
Instrumentalобя́заннымобя́заннымобя́занной, (обя́занною)обя́занными
Prepositionalобя́занномобя́занномобя́заннойобя́занных
Short formобя́занобя́занообя́занаобя́заны

Examples

  • Э́то только потому, что ты не обя́зан де́лать э́то.
    That's only because you don't have to do it.
  • Мы обя́заны помочь.
    It is our obligation to help.
  • Никогда не забыва́й, что тем, что ты есть, ты обя́зан свои́м роди́телям.
    Never forget that you owe what you are to your parents.

Related words

Synonyms

обяза́ть обязать

verbperfective

Meanings

  1. to oblige

Conjugation

Future
яобяжу́
тыобя́жешь
он / она / онообя́жет
мыобя́жем
выобя́жете
ониобя́жут
Past
Masculineобяза́л
Feminineобяза́ла
Neuterобяза́ло
Pluralобяза́ли
Imperative
Singularобяжи́
Pluralобяжи́те

Participles

presentpast
Active—обяза́вший
Passive—обя́занный
presentpast
Verbal adverbs—обяза́в, обязавши

Examples

  • Я обяза́л его нести́ чемода́н.
    I forced him to carry the suitcase.