лиши́ть
verbperfective
Aspect partner лиша́тьdeprive; deprive, rob, bereave
Meanings
- deprive
- deprive rob of, bereave
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | лишу́ |
| ты | лиши́шь |
| он / она / оно | лиши́т |
| мы | лиши́м |
| вы | лиши́те |
| они | лиша́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | лиши́л |
| Feminine | лиши́ла |
| Neuter | лиши́ло |
| Plural | лиши́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | лиши́ |
| Plural | лиши́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | лиши́вший |
| Passive | — | лишённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | лиши́в, лишивши |
Examples
- Она не позво́лила неуда́че лиши́ть её си́лы ду́ха.She did not let failure discourage her.
- Се́рия пораже́ний лиши́ла нас си́лы ду́ха.A miserable sequence of defeats discouraged us.
- Он кре́пкий па́рень, его так просто не лиши́ть прису́тствия ду́ха.He won't be easily discouraged, because he's a tough guy.

