доко́нчить докончить

verbperfective

Meanings

  1. finish, end

Conjugation

Future
ядоко́нчу
тыдоко́нчишь
он / она / онодоко́нчит
мыдоко́нчим
выдоко́нчите
онидоко́нчат
Past
Masculineдоко́нчил
Feminineдоко́нчила
Neuterдоко́нчило
Pluralдоко́нчили
Imperative
Singularдоко́нчи
Pluralдоко́нчите

Participles

presentpast
Active—доко́нчивший
Passive—доко́нченный
presentpast
Verbal adverbs—доко́нчив, докончивши