дока́зывать
verbimperfective
Aspect partner доказа́тьprove; prove, demonstrate
Meanings
- argue
- demonstrate
- evidence
- prove
- show
- substantiate
- to prove, demonstrate
- vindicate
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | дока́зываю |
| ты | дока́зываешь |
| он / она / оно | дока́зывает |
| мы | дока́зываем |
| вы | дока́зываете |
| они | дока́зывают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | дока́зывал |
| Feminine | дока́зывала |
| Neuter | дока́зывало |
| Plural | дока́зывали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | дока́зывай |
| Plural | дока́зывайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | дока́зывающий | дока́зывавший |
| Passive | дока́зываемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | дока́зывая | дока́зывав, доказывавши |
Examples
- Тот факт, что я нахожу́сь здесь, дока́зывает, что я невино́вен.The fact that I'm here proves that I'm innocent.
- Э́тот факт дока́зывает его невино́вность.This fact proves his innocence.
- Э́ти фа́кты дока́зывают его невино́вность.These facts prove that he is innocent.

