браку́ющий бракующий

صفة

المعاني

  1. رافض، مستبعد للمعيب

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)браку́ющийбраку́ющеебраку́ющаябраку́ющие
الإضافة (Genitive)браку́ющегобраку́ющегобраку́ющейбраку́ющих
المفعول غير المباشر (Dative)браку́ющемубраку́ющемубраку́ющейбраку́ющим
النصب (Accusative)браку́ющего, браку́ющийбраку́ющеебраку́ющуюбраку́ющих, браку́ющие
الأداة (Instrumental)браку́ющимбраку́ющимбраку́ющей, браку́ющеюбраку́ющими
حرف الجر (Prepositional)браку́ющембраку́ющембраку́ющейбраку́ющих

бракова́ть браковать

فعلناقص

المعاني

  1. يرفض لوجود عيب
  2. يرفض المنتوج المعيب

تصريف الفعل

المضارع
ябраку́ю
тыбраку́ешь
он / она / онобраку́ет
мыбраку́ем
выбраку́ете
онибраку́ют
الماضي
المذكرбракова́л
المؤنثбракова́ла
المحايدбракова́ло
الجمعбракова́ли
الأمر
المفردбраку́й
الجمعбраку́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбраку́ющийбракова́вший
مجهولбраку́емыйбрако́ванный
الحاضرالماضي
الحال الفعليбраку́ябраковавши