забракова́ть забраковать

فعلتام

المعاني

  1. رفض
  2. رفض باعتباره معيبا

تصريف الفعل

المستقبل
язабраку́ю
тызабраку́ешь
он / она / онозабраку́ет
мызабраку́ем
вызабраку́ете
онизабраку́ют
الماضي
المذكرзабракова́л
المؤنثзабракова́ла
المحايدзабракова́ло
الجمعзабракова́ли
الأمر
المفردзабраку́й
الجمعзабраку́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—забракова́вший
مجهول—забрако́ванный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—забракова́в, забраковавши